καλαμευτής
καλαμευτής, a reaper, mower
κᾰλᾰμ-ευτής, οῦ, ὁ (as if from *καλαμεύω),
- reaper, mower, Theoc. 5.111.
- II = καλαμεύς, AP 6.167 (Agath.), 10.8 (Arch.).
1 καλαμευτής, οῦ (ὁ) [ᾰᾰ] moissonneur, Thcr. 5, 111.
Étym. καλάμη.
2 καλαμευτής, οῦ (ὁ) [ᾰᾰ] pêcheur à la ligne, Anth. 6, 167.
Étym. κάλαμος.
2. καλαμευτής -οῦ, ὁ [κάλαμος] hengelaar, visser: ἐπακταῖος καλαμευτής visser aan het strand AP 7.504.1.
καλαμευτής ¹, ὁ, der Schnitter, Mäher, Theocr. 5.111, Schol. θεριστής.
καλαμευτής ², ὁ, der Angler, Archi. 17 (X.8) Agath. 28 (VI.167) u. öfter.
καλαμευτής
κᾰλᾰμευτής, οῦ,
as if from Καλαμεύω
- Ia reaper, mower, Theocr.
- IIan angler, Anth.