καλαμητομία
καλαμητομία, a reaping
κᾰλᾰμη-τομία, Ep. κᾰλᾰμητομίη, ἡ,
- cutting of stalks, reaping, AP 6.36 (Phil.).
καλαμητομία, ας (ἡ) [ᾰᾰ] action de couper les tiges, moisson, Anth. 6, 36.
Étym. καλαμητόμος.
καλαμητομία, ἡ, das Halmabschneiden, Mähen, Philp. 19 (VI.36).
καλαμητομία
κᾰλᾰμη-τομία, ἡ,
τέμνω
- a reaping, Anth.