καλαμητόμος
καλαμητόμος, cutting stalks, reaping
κᾰλᾰμη-τόμος, ον,
- cutting stalks, reaping, ἅρπη A.R. 4.987.
καλαμη·τόμος, ος, ον [ᾰᾰ] qui coupe le chaume, qui moissonne, A. Rh. 4, 986.
Étym. κ. τέμνω.
καλαμητόμος, Halme abschneidend, mähend, Ap.Rh. 4.986.