καλαμίνθη

κᾰλᾰμίνθη (so Hsch., but -μίνθα Philum. Ven. 7.9, 14.6, Phot.), ἡ,

• = καλάμινθος, Ar. Ec. 648 (gen. sg.), Thphr. CP 2.16.4 (pl.).