καλαμηφάγος
καλαμηφάγος, devouring stalks
κᾰλᾰμη-φάγος [φᾰ], ον,
- devouring reeds, i.e. cutting or trimming pens, χάλυψ AP 6.65.3 (Paul.Sil.).
καλαμη·φάγος, ος, ον [ᾰᾰᾰ] qui mange ou détruit le chaume, la paille, Anth. 6, 65.
Étym. καλάμη, φαγεῖν.
καλαμηφάγος, Halme abfressend, abmähend, χάλυψ Paul.Sil. 51 (VI.65).
καλαμηφάγος
κᾰλᾰμη-φάγος (φᾰ), ον
φαγεῖν
- devouring stalks, i.e. cutting them, Anth.