Logeion | καρδία

καρδί-α, ἡ, Ion. καρδίη, Ep. κρᾰδίη (καρδίη in Hom. only in καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι Il. 2.452, al., καρδία always in Trag., exc. in some dact. and anap. verses, A. Pr. 881, Th. 781, E. Med. 99, Hipp. 1274); Aeol. κάρζα EM 407.21 (but καρδία Sapph. 2.6); Cypr. κορζία (Paph.), Hsch. (fort. κόρζα):—

heart, ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει Il. 13.282; κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, of one panic-stricken, 10.94; πηδᾷ ἡ κ. Pl. Smp. 215e, cf. Ar. Nu. 1391 (lyr.): esp. as the seat of feeling and passion, as rage or anger, οἰδάνεται κραδίη χόλῳ Il. 9.646; τέτλαθι δή, κραδίη Od. 20.18, cf. E. Alc. 837; καρδίης πλέως full of heart, Archil. 58.4; of fear or courage, κυνὸς ὄμματʼ ἔχων, κραδίην δʼ ἐλάφοιο Il. 1.225; [σφηκῶν] κραδίην καὶ θυμὸν ἔχοντες 16.266; ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε 21.547, etc.; ὀρχεῖται καρδία φόβῳ A. Ch. 166; θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι κ. ἔχεις S. Ant. 88; τὸν νέον τίνα οἴει κ. ἴσχειν; what do you think are his feelings? Pl. R. 492c; of sorrow or joy, ἐν κραδίῃ μέγα πένθος ἄεξε Od. 17.489; κ. καὶ θυμὸς ἰάνθη 4.548; ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν Il. 2.171, cf. 10.10, B. 10.85, etc.; καρδίην ἰαίνεται Archil. 36; κελαινόχρως . . πάλλεταί μου κ. A. Supp. 785; ὦ τάλαινα κ. ψυχή τʼ ἐμή E. Or. 466; of love, Sapph. l.c., etc.; ἐκ τῆς κ. φιλεῖν Ar. Nu. 86; φιλέειν ἀπὸ κ. Theoc. 29.4 (but ἐρεῖν τἀπὸ κ. to speak freely, E. IA 475); λαλῆσαι ἐπὶ καρδίαν τινός speak kindly to . ., LXX Jd. 19.3.
- - 2 inclination, desire, purpose, ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμός Il. 10.220; πρόφρων κ. ἐν πάντεσσι πόνοισι ib. 244; καρδίας δʼ ἐξίσταμαι S. Ant. 1105.
  - 3 mind, ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες Il. 21.441; κραδίη πόρφυρε Od. 4.572; κραδίη προτιόσσετʼ ὄλεθρον 5.389; εἰ θεάσῃ τοῖς τῆς καρδίας ὀφθαλμοῖς Corp.Herm. 4.11, cf. 7.2; διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσι ἐν τῇ κ. Ev.Luc. 24.38.
- II cardiac orifice of the stomach, Th. 2.49, Hp. Prorrh. 1.72, Gal. 8.338, al.
- III heart in wood, pith, Thphr. HP 3.14.1; = ἐντεριώνη, ib. 1.2.6; ἀρτεμισίας μονοκλώνου καρδίας ζ PMag.Berol. 1.245, cf. PMag. Leid.V. 13.24; λαβὼν βάϊν χλωρὰν καὶ τῆς κ. κρατήσας σχίσον εἰς δύο PMag.Leid.W. 6.51.
- IV metaph., κ. θαλάσσης depths of the sea, LXX Ez. 27.4.
- V Κ. Λέοντος, name of the star Regulus, Gem. 3.5. (I.-E. kṛd-, cf. Lat. cor(d)-, Lith. širdis ‘heart’, etc.)

καρδία, ας (ἡ)

I cœur :

1 comme organe du corps, Il. 13, 282, etc. ; Att. etc. ; en parl. des animaux, par comparaison, pour marquer la lâcheté (cœur de biche, etc.) Il. 1, 225 ; Eschl. Eum. 861 ; Luc. Salt. 85 ||

2 comme siège des passions ou des facultés de l’âme (courage, amitié, amour, colère, etc.) Il. 1, 225, etc. ; Eschl. Ch. 167, etc. ; Plat. Conv. 215d ; ἐκ καρδίας φιλεῖν, Ar. Nub. 86 ; ἐξ ὅλης καρδίας, NT. Marc. 12, 30, 33 ; Luc. 10, 27 ; ἀπὸ καρδίας, Thcr. Idyl. 29, 4, aimer de tout cœur ; τὰ ἀπὸ καρδίας λέγειν, Eur. I.A. 475 ; Plut. M. 63a, parler à cœur ouvert, franchement, librement ||

3 comme siège de l’intelligence, Il. 21, 441, etc. ||

II p. anal.

1 orifice supérieur de l’estomac, d’où estomac, Thc. 2, 49 ; Gal. 5, 108 ||

2 intérieur d’une chose (d’une clepsydre, Arstt. Probl. 16, 8 ; de la mer, Spt. Ezech. 27, 4, etc.) ; particul. moelle d’un arbre, Th. H.P. 1, 2, 6, etc. ||

➳ Dissyll. [‒ ‒] Eschl. Sept. 288, Suppl. 72, 799 ; ion. καρδίη, ης, seul. au commenc. des vers, Il. 2, 452 ; 11, 12 ; 14, 152 ; poét. κραδία, Eschl. Sept. 781, etc. ; Eur. Med. 99, etc. dans les vers dactyliques et anapestiques ; ion. κραδίη, Il. 1, 225, etc. ; Od. 4, 427, etc.

Étym. indo-europ. *ḱēr(d)-, ḱrd-, cœur ; cf. κῆρ, lat. cor, th. cord-.

καρδία -ας, ἡ, ep. κραδίη, ep. en Ion. καρδίη
1. hart: κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει het hart bonst hevig in zijn borst Il. 13.282; overdr. binnenste deel: ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς in het binnenste van de aarde NT Mt. 12.40.
2. uitbr., hart als zetel van emoties en verstand
a. hart, moed: κυνὸς ὄμματ’ ἔχων, κραδίην δ’ ἐλάφοιο met je ogen van een hond, en het hart van een hert Il. 1.225.
b. hart, verlangen, gevoel: ἤδη μοι κραδίη τέτραπτο νέεσθαι mijn hart was er al op gericht terug te keren Od. 4.260; καρδίας δ’ ἐξίσταμαι ik zie af van mijn voornemen Soph. Ant. 1105; ἀπὸ καρδίας ἐρεῖν te zullen zeggen wat mij op het hart ligt Eur. IA 475; ἐκ τῆς καρδίας φιλεῖν met heel zijn hart beminnen Aristoph. Nub. 86; τὸν νέον ... τίνα οἴει καρδίαν ἴσχειν; welk gevoel denk je dat de jongeman (daarbij) zal hebben? Plat. Resp. 492c.
c. hart, geest, innerlijk: ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες wat een dwaze geest had jij Il. 21.441; διὰ τί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσι ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν; waarom komen twijfels op in uw hart? NT Luc. 24.38; ὁ δὲ θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν God kent uw hart NT Luc. 16.15.
3. geneesk. maagmond: ὁπότε ἐς τὴν καρδίαν στηρίξειεν telkens wanneer (de ziekte) doordrong tot de maagmond Thuc. 2.49.3.

καρδία, ἡ, ion. καρδίη, poet. κραδία u. κραδίη, so bei Hom., der die Form καρδίη nur im Anfang des Verses hat, Il. 2.452, 11.12, 14.152 ; vgl. κέαρ;
1) das Herz ; ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει, schlägt in der Brust, Il. 13.282, wie πηδᾷ Plat. Symp. 215d ; Ar. Nub. 1391 ; ἔξω στήθεος ἐκθρώσκει Il. 10.94 ; δόρυ δʼ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει 13.442 ; ἀλέκτορος Aesch. Eum. 823 ; συός Luc. salt. 85. Häufig als Sitz der Gefühle und Leidenschaften, bes. der Furcht, ἔχων κραδίην ἐλάφοιο Il. 1.225 ; ὀρχεῖται καρδία φόβῳ Aesch. Ch. 165, denn bei der Furcht schlägt der Puls schneller ; Sitz des Mutes, θρασείᾳ πνέων καρδίᾳ Pind. P. 10.44 ; ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε Il. 21.547, ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ καρδίῃ 2.452 ; des Zornes, οἰδαίνεται κραδίη χόλῳ Il. 9.546 ; ὁπόταν τις καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ Pind. P. 8.9 ; πάροιθεν δὲ πρώρας δριμὺς ἧσται καρδίας θυμός Aesch. Ch. 386 ; καρδίᾳ θυμουμένῃ Soph. Ant. 1239 ; ἔπαυσε καρδίας χόλον Eur. Med. 245 ; τὸ θυμοειδὲς περὶ τὴν καρδίαν Tim.Locr. 100a ; der Freude, χαρᾷ θερμαινόμεσθα καρδίαν Eur. El. 402 ; der Trauer, ἵξετʼ ἄχος κραδίην Il. 23.47, ἀναστεναχίζειν ἐκ κραδίης 10.10, ἐν κραδίῃ μέγα πένθος ἄεξε Od. 17.489, ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν Il. 2.171 ; auch ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἦτορ, 20.169 ; ἐντὸς δὲ καρδία στένει Aesch. Spt. 951 ; der Liebe, καρδίαν κατέσχετο ἔρωτι δεινῷ Eur. Hipp. 27 ; ἐκ τῆς καρδίας με φιλεῖς, liebst mich von Herzen, Ar. Nub. 86, wie ἀπὸ καρδίας Theocr. 29.4 u. NT ἐξ ὅλης καρδίας. Aber τὸ ἀπὸ καρδίας λέγειν ist = vom Herzen, von der Leber wegsprechen, Eur. I.A. 475, wie fr. bei Plut. ad. et am. discr. 31. – Uebh. Neigung, Begierde, oft verbunden κραδίη καὶ θυμός με ἐποτρύνει, z.B. Il. 10.220, u. κραδίη θυμός τε κελεύει. Dah. κλῦθι μου πρόφρονι καρδίᾳ, mit wohlwollendem Herzen, Aesch. Suppl. 344 ; σιδηρέη Od. 4.293, vgl. Il. 3.60 ; τίνα οἴει καρδίαν ἔχειν, welche Gesinnung, Plat. Rep. VI.492c. – Aber auch der Sitz des Denkvermögens, διχθὰ δὲ κραδίη μέμονε φρεσίν Il. 16.435, κραδίη πόρφυρε Od. 4.572, πολλὰ δέ οἱ κρ. προτιόσσετʼ ὄλεθρον 5.389, ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες Il. 21.441 ; ἐν καρδίαις σοφίαν ἐμβάλλειν Pind. Ol. 13.16 ; προφθάσασα καρδίαν γλῶσσα Aesch. Ag. 999.
2) der obere Magenmund, Theocr. 2.49.
3) das Mark der Pflanzen, Theophr., auch der Kern des Holzes.
4) LXX. vrbdt καρδία θαλάσσης, die Tiefe.

καρδία (cf. κραδία: καρδίᾳ, -ίαν; -ίαις.)

1heart ἐνέπεξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ P. 2.91 fig., of the feelings: καρδίᾳ γελανεῖ ἀκαμαντόποδός τʼ ἀπήνας δέκευ Ψαύμιός τε δῶρα O. 5.2 πολλὰ δʼ ἐν καρδίαις ἀνδρῶν ἔβαλον ὧραι πολυάνθεμοι ἀρχαῖα σοφίσμαθ O. 13.16 βιατὰς Ἄρης ἰαίνει καρδίαν κώματʼ P. 1.11 ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν P. 3.96 ὁπόταν τις ἀμείλιχον καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ P. 8.9 θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ μόλεν P. 10.44 οὐδʼ ἀμόχθῳ καρδίᾳ προσφέρων τόλμαν παραιτεῖται χάριν N. 10.30 τις ταρβεῖ προσιόντα νιν καρδίᾳ περισσῶς fr. 110. ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί fr. 123. 5. γλυκεῖά οἱ καρδίαν ἀτάλλοισα γηροτρόφος συναορεῖ Ἐλπίς fr. 214. 1. πάρος μέλαιναν καρδίαν ἐστυφέλιξεν (sc. θεός) fr. 225.

Number of occurrences in NT: 156
Strong 2588

καρδία, -ας, ἡ, [in LXX chiefly for לֵב, לֵבָב;]

the heart,

1. the bodily organ which is regarded as the seat of life (II Ki 18:14, IV Ki 9:24, al.).

2. In a psychological sense, the seat of man's collective energies, the focus of personal life, the seat of the rational as well as the emotional and volitional elements in human life, hence that wherein lies the moral and religious condition of the man (DB, ii, 317 f.; DGG, ii, 344a);

(a) of the seat of physical life (Jg 19:5, Ps 101 (102):5 103 (104):15): Ac 14:17, Ja 5:5;

(b) of the seat of spiritual life: Mt 5:8, Mk 7:19, Lk 1:51, Ac 5:3, Ro 10:9, 10, Eph 6:5, al.; pl., Mt 9:4, Mk 2:6, al.; opp. to στόμα, χείλεα, πρόσωπον, Mt 15:8, Mk 7:6, Ro 10:8, 9, II Co 5:12; περιτομὴ καρδίας, Ro 2:29; ἐκ κ., Ro 6:17, I Pe 1:22; ἀπὸ τῶν κ., Mt 18:35; ἐν ὅλῃ (ἐξ ὅλης), Mt 22:37, Mk 12:30(LXX); γινώσκειν (ἐρευνᾶν, δοκιμάζειν) τὰς κ., Lk 16:15, Ro 8:27, I Th 2:4; to think, etc., ἐν τ. κ., Mt 9:4, Mk 2:6, Lk 12:45, Ro 10:6; συνιέναι (νοεῖν) τῇ κ., Mt 13:15, Jo 12:40; ἐπαχύνθη ἡ κ., Mt 13:15(LXX); πωροῦν τὴν κ., Jo 12:40; κ. εὐθεῖα, Ac 8:21; πονηρά, He 3:12; ἀμετανόητος, Ro 2:5; εἶναι (ἔχειν) ἐν τῇ κ., II Co 7:3, Phl 1:7; ὀδύνη τῇ κ., Ro 9:2.

3. Of the central or innermost part of anything (of the pith of wood, Arist.): τ. γῆς, Mt 12:40 (Cremer, 343 ff.).

1 corazón

1.a humano

ἡ δεῖνά σοι θύει, θεά, ... καρδίαν ἀώρου καὶ οὐσίαν νεκροῦ κυνός
fulana te ofrece, diosa, el corazón de un muerto prematuro y la entidad de un perro muerto P IV 2577

ἡ δεῖνά σοι ἐπιθύει ... καρδίαν παιδὸς νέου σὺν ἀλφίτοις μετ' ὄξους
fulana te ofrece el corazón de un muchacho joven junto con harina de cebada y vinagre P IV 2646

en un gesto ritual εἰς ἀέρα βλέπων, τὴν χεῖρα ἔχων κατὰ τῆς καρδίας, λέγε
mirando al aire, con la mano en el corazón, di P XIII 832

ὄρνιθος [γλῶσσαν ὑπο]κάτω χ[ελ]υν[ί]ων ἐπί[θες αὐτῆς ἢ ἐπ]ὶ καρδίαν
pon bajo sus labios o sobre el corazón una lengua de pájaro P LXIII 11

1.b de gato

ἐπίθυε δὲ τῷ θεῷ σφάγνον μετὰ αἰλούρου καρδίας καὶ κόπρου ἱππίας
ofrece al dios salvia con un corazón de gato y estiércol de caballo P IV 3097

1.c de abubilla

λαβὼν βοτάν[ην] ἀρτεμισίαν ..., κοκκούφατος καρδίαν τοῦ καὶ γυπαλέκ[τορ]ος, τρίψας ὁμοῦ πάντα
toma una planta de artemisa, un corazón de abubilla, también llamada buitre-gallo y tritúralo todo junto P II 18

λαβὼν κάκουφ[ον], ... [ἐξάραξ]ον αὐτῆς τὴν καρδ[ίαν, κ]ατάτρησον καλάμῳ
toma una abubilla, arráncale el corazón y atraviésalo con una caña P III 425

κατάφαγε] (τὴν καρδίαν) νήστης λέγω[ν] ἑπτάκις
come el corazón en ayunas diciendo siete veces P III 427

λαβὼν κοκκοφαδίου τὴν καρδίαν βάλε εἰς ζμύρναν
toma el corazón de una abubilla y échalo en mirra P VII 411

ἕλιξον τὴν καρδίαν εἰς τὸ πιττάκιον
envuelve el corazón en la hoja P VII 413

1.d de papión

λαβὼν ... ὠὸν κανθάρου καὶ κυνοκεφάλου καρδίαν (ζμύρναν λέγει, κρίνινον μύρον)
toma un huevo de escarabajo y un corazón de papión (quiere decir mirra y aceite de lirio) P XIII 1067

1.e de asno

καταγράφεται δὲ ὁ μὲν ὑμὴν αἵματι ὀνείῳ ἀπὸ καρδίας ἐσφαγμένου
la piel se pinta con sangre del corazón de un asno degollado P IV 2101

βάλε δὲ ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτοῦ καρδίαν μαγνητίνην
en el hueco (de la figura) introduce un corazón de magnetita P IV 3141

2 corazón grabado o escrito

γράψον εἰς ἕτερον μέρος τοῦ πλατύματος τὴν καρδίαν καὶ τοὺς χαρακτῆρας
graba en la otra cara de la lámina el corazón y los signos P IV 407

γράψον, ὡς ὑπόκειται, καὶ τὴν καρδίαν, εἰ θέλεις
escribe también, el corazón, como está indicado, si quieres P VII 724

λαβὼν μάγνητα τὸν πνέοντα ποίησον ὡς καρδίαν, καὶ ἐνγεγλύφθω Ἑκάτη
toma un imán, el que está animado, haz como un corazón y que quede grabada Hécate P IV 2632

ref. al nombre del Acéfalo ὄνομά μοι καρδία περιεζωσμένη ὄφιν
mi nombre es un corazón rodeado por una serpiente P V 157

3 médula del tronco de una planta

ἔστιν δὲ καὶ τοῦ μελανίου ἡ σκευή· ... στροβίλια ἄβροχα ζʹ, ἀρτεμισίας μονοκλώνου καρδίας ζʹ
esta es la preparación de la tinta: siete piñones secos, siete médulas de artemisa de un solo tallo P I 245

καρδία ἱέρακος· ἀρτεμισίας καρδία
corazón de halcón es médula de artemisa (como nombre secreto) P XII 438

λαβὼν κοκκυμήλου καρδίας, ξύλον κράμβης, ἐρεβίνθιον, σκόρδον, ζέσας δὸς πεῖν
toma de la médula de un ciruelo, un tallo de col, un garbanzo, un ajo, cuécelo y dalo a beber SM 96A 64 SM 94 31 (fr. lac.)

4 centro de una rama

λαβὼν βάϊν χλωρὰν καὶ τῆς καρδίας κρατήσας σχίσον εἰς δύο
toma una palma verde y sujetándola por la médula divídela en dos P XIII 263

καρδία, ἡ,

- Ithe heart, ἐν στέρνοισι κραδίη πατάσσει Il.; κραδίη ἔξω στήθεος ἐκθρώσκει, of one panic-stricken, Il.; οἰδάνεται κραδίη χόλῳ Il., etc.; ἐκ τῆς καρδίας φιλεῖν Ar.; τἀπὸ καρδίας λέγειν, Lat. ex animo, to speak freely, Eur.
- IIthe stomach, Thuc.

καρδία

Saved

Recent