καρβατίνη
καρβατίνη, ης (ἡ) [βᾰῐ] d’ord. au plur.
1 sorte de chaussure grossière en cuir, pour les paysans, Xén. An. 4, 5, 14 ; Luc. Alex. 39 ; Lgs 2, 3 ||
2 sorte de gaine en cuir, pour protéger les pieds des chameaux en guerre, Arstt. H.A. 2, 1.
Étym. fém. du suiv.
καρβατίνη, ἡ (Poll. 7.88 leitet es von Κάρ ab), Bauernschuh von rohem Leder, VLL ; Xen. An. 4.5.14 ἦσαν, ἐπειδὴ ἀπέλιπε τὰ ἀρχαῖα ὑποδήματα, καρβατίναι αὐτοῖς πεποιημέναι ἐκ τῶν νεοδάρτων βοῶν ; Arist. H.A. 2.1 ; Luc. Alex. 39. Eigtl. fem. von καρβάτινος.