καρδαμίς
καρδᾰμ-ίς, ίδος, ἡ,
- = κάρδαμον, Nic. Al. 533, Plu. Tranq. 2.466d.
καρδαμίς, ίδος (ἡ) [δᾰ] cardamine, sorte de cresson, Nic. Al. 533 ; Plut. M. 125f, 466d.
Étym. κάρδαμον.
καρδαμίς, ίδος, ἡ, ein Kraut, der Kresse, κάρδαμον ähnlich, auch ἰβηρίς genannt ; Nic. Al. 533 ; Plut. tranqu. an. 3 E.