κατακλάω
κατακλάω, [ > κατακλαίω bewail]
κατακλάω2, break short, snap off
κατακλάω (A) [ᾱ], Att. for κατακλαίω (q.v.).
κατακλάω (B) [ᾰ], impf. κατέκλων Il. 20.227, Hdt. 9.62: aor. 1 -έκλᾰσα Pl. Phd. 117d:—Pass., pf. and aor. (v. infr.):—
- break short, snap off, ἐπʼ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων Il. l.c.; κατεκλάσθη δʼ ἐνὶ καυλῷ ἔγχος 13.608; τὰ δόρατα κατέκλων Hdt. l.c., cf. Pi. P. 5.34; φυτευτήρια ἐλαῶν D. 53.15; κατὰ δʼ αὐχένα νέρθʼ ἐπὶ γαίης κλάσσε bowed it down, Theoc. 25.146; κ. τὸν ὀφθαλμόν ogle, Phryn. PS p.79 B.; but ὄμματα κατακεκλασμένα eyes with drooping lids, Arist. Phgn. 808a8; τὸ σῶμα . . -κέκλασται has been crushed, PMasp. 77.12 (vi A.D.).
- II metaph., break down, οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε he broke us all down, Pl. Phd. l.c.; πάθος, εἴτʼ οἶκτος εἴτʼ αἰδώς, κατέκλασε τὴν διάνοιαν Plu. Tim. 7; [Ἔρως] κατακλάσας τὸ σοβαρόν Id. Amat. 2.767f:—more freq. in Pass., ἐμοί γε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ, κλαῖον δʼ ἐν ψαμάθοισι καθήμενος Od. 4.538; of fear, ἡμῖν δʼ αὖτε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ δεισάντων 9.256, cf. 10.198; τὸ θράσος κατεκέκλαστο Plu. Fab. 11; of passion, ἐρώτων . . νόσῳ φρένας . . κατεκλάσθη E. Hipp. 766 (lyr.); of pity, οὐδὲ κατεκλάσθης Call. Del. 107; of persuasion, D.L. 7.114.
- 2 Pass., κατακεκλασμένος reduced by fever, Hp. Coac. 510: metaph., of character, to become enfeebled, degenerate, Aristeas 149: in pf. part. Pass., enervated, effeminate, of men, Com.Adesp. 339.2; γραφαὶ κ. D.H. Comp. 18:—Act., κ. ἑαυτόν, of an effeminate dancer, Luc. Symp. 18, Salt. 27.
- III Pass., of light, to be refracted, opp. ἀνακλᾶσθαι (to be reflected), ὄψεως -κλωμένης Placit. 3.18.1; of sound, αἱ κατακλώμεναι φωναὶ μετὰ φαρμακείην broken, feeble voice, Hp. Coac. 246.
1 κατα·κλάω-ῶ (f. -άσω, ao. pass. κατεκλάσθην)
I au propre :
1 briser : ἔγχος, Il. 13, 608 ; δόρατα, Hdt. 9, 60, une javeline, des lances ||
2 fléchir, courber ; au pass. se briser, se réfracter, en parl. de la lumière, Plut. M. 897d ||
II fig.
1 briser de douleur, Plat. Phæd. 117d ; abattre la fierté, Plut. M. 767d ; au pass. être brisé par le chagrin, en parl. du cœur, Od. 4, 538 ; ou par d’autres impressions (crainte, passion, etc.) Od. 9, 256, etc. ; Eur. Cycl. 766 ; Call. Del. 107 ; Plut. Fab. 11 ||
2 briser, affaiblir, en parl. des impressions physiques (maladie, ivresse, fièvre, etc.) Hpc. 1288, 14 ; Eur. Cycl. 673 ; ὄμματα κατακεκλασμένα, Arstt. Physiogn. 3, 8, yeux déviés ; κατακλώμεναι φωναί, Hpc. 158e, sons de voix brisés, indistincts ; κατακεκλασμένη γραφή, κατακεκλασμένοι πόδες, DH. Comp. p. 121 et 206, 1, style relâché, versification relâchée ; au contr. κατακλᾶν ἑαυτόν, Luc. Salt. 27, se faire une voix basse et profonde, p. opp. à ἀνακλᾶν.
2 κατα·κλάω, v. κατακλαίω.
2. κατα-κλάω
1. met acc., causat. breken, stukmaken:τὰ δόρατα κατέκλων ze braken de speren Hdt. 9.62.2; κατέκλασεν τοὺς ἄρτους hij brak de broden NT Marc. 6.41; κατὰ δ’ αὐχένα νέρθ’ ἐπὶ γαίης κλάσσε hij boog de nek neerwaarts tot op de grond Theocr. 25.146; ἑαυτὸν ἀνακλῶν καὶ κατακλῶν zich voorwaarts en achterwaarts buigend Luc. 45.27; οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων (Apollodorus) emotioneerde absoluut iedereen van de aanwezigen Plat. Phaed. 117d.
2. pass. intrans. breken, stukgaan:κατεκλάσθη ... ἔγχος de speer brak Il. 13.608; ἡμῖν ... κατεκλάσθη φίλον ἦτορ ons hart brak Od. 9.256; Ἀφροδίτης νόσῳ κατεκλάσθη zij is door de ziekte van Aphrodite gebroken Eur. Hipp. 766; Μινουκίου τὸ θράσος κατεκέκλαστο de moed was Minucius in de schoenen gezonken Plut. Fab. 11.6; κατακεκλασμένος door koorts verzwakt Hp.
1. met acc., causat. breken, stukmaken:
2. pass. intrans. breken, stukgaan:
κατακλάω ¹, (κλάω), zerbrechen, zerknicken ; ἐπὶ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων Il. 20.227 ; κατεκλάσθη δʼ ἐνὶ καυλῷ ἔγχος 13.608 ; κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν Pind. P. 5.32 ; τὰ δόρατα κατέκλων Her. 9.60 ; αὐχένα ἐπὶ γαίης, niederbeugen, Thuc. 25.147. – Häufig übertr., αὐτὰρ ἔμοιγε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ Od. 4.538, mein Herz wurde gebrochen, vgl. 9.256, 10.198, 12.277 ; οὐδὲ κατεκλάσθης τε καὶ ᾤκτισας Callim. Del. 107 ; a. sp.D. So ist auch bei Plat. οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων, er erschütterte, rührte Jeden, Phaed. 117d richtige Lesart für κατέκλαυσε, was »zu Tränen bringen« heißen sollte ; κατέκλασε καὶ συνέτριψεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν Plut. Timol. 4. – Auch = schwächen, Eur. Cycl. 766 u. Sp.; brechen, τὸ θράσος κατακέκλαστο Plut. Fab. 11 ; τὸ σοβαρόν amat. 21 ; von der Stimme, im Ggstz von ἀνακλᾶν, sie tiefer machen, Luc. salt. 27 ; bei Hippocr. κατακλώμεναι φωναί, gebrochene Stimme.
κατακλάω ², = κατακλαίω, att.
†κατακλάω
[κατα- 5.]
3 pl. impf. κατέκλων Il. 20.227.
3 sing. aor. pass. κατεκλάσθη Il. 13.608 : Od. 4.481, 538, Od. 9.256, Od. 10.198, 496, 566, Od. 12.277.
To break, snap short off : κατεκλάσθη ἐνὶ καυλῷ ἔγχος Il. 13.608.
To break off, snap off : ἄκρον ἐπʼ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων Il. 20.227.
In pass., fig., of the heart or spirit, to be broken : κατεκλάσθη φίλον ἦτορ Od. 4.481= 538= Od. 10.496, Od. 9.256, Od. 10.198 = 566= Od. 12.277.
κατακλάω
- 1shatter κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν P. 5.34
ἐ]πικαλοῦμαί σε, [θεὸν τῶ]ν οὐρανῶν, ... ὁ ἐλθὼν τῷ κόσμῳ καὶ κατακλάσας τὸν ὄνυχα τοῦ Χάροντος
te invoco a ti, Dios de los cielos, el que vino al mundo y quebró la garra de Caronte
ἐλθ[έ], ... ὁ κατακλάσας τοὺς μοχλοὺ[ς σ]ιδηροῦς
ven, tú que rompiste los pestillos de hierro
κατακλάω , ipf. κατέκλων: break down, break off; pass., fig., κατεκλάσθη φίλον ἦτορ, my heart broke, ‘gave way,’ Od. 4.481.
κατακλάω
imperf. κατέκλων
aor1 -έκλασα
Pass., aor1 -εκλάσθην
perf. -κέκλασμαι
- Ito break down, break short, snap off, Il., Hdt.
- IImetaph. to break down, οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε he broke us all down, broke all our hearts, Plat.: Pass., κατεκλάσθη φίλον ἦτορ Od.; φρένας κατεκλάσθη Eur.