κατακληρονομέω
κατακληρονομέω, to obtain by inheritance
κατακληρο-νομέω,
- I c. acc. rei,
- 1 obtain as oneʼs assured possession, LXX Si. 4.16.
- 2 leave as an inheritance, τοῖς υἱοῖς τὰ ὑπάρχοντα ib. De. 21.16.
- 3 assign as a possession, ib. 3.28, 12.10, Act.Ap. 13.19.
- II c. acc. pers., make oneʼs heir, LXX 2 Ki. 7.1.
κατα·κληρονομέω-ῶ :
1 posséder à titre d’héritage, hériter de, acc. Spt. Sir. 4, 16 ; 15, 6 ||
2 instituer par héritage : τινα, Spt. 2 Reg. 7, 1, instituer qqn héritier ; τινί τι, Spt. Deut. 21, 16 ; τινά τι, Spt. Jer. 3, 18, laisser qqe ch. en héritage à qqn ||
3 diviser ou distribuer par lots, Spt. Jos. 21, 3 ; Deut. 3, 28.
κατακληρονομέω, durch Erbschaft bekommen, erben, Sp.; τινά, zum Erben machen ; τινά τι, Einen Etwas erben lassen, ihm eine Erbschaft geben, LXX ; durchs Los verteilen, LXX.
κατακληρονομέω
fut. ήσω
- to obtain by inheritance, Plut.