κατακωμάζω
κατακωμάζω, to burst riotously in upon
κατακωμάζω,
- burst riotously in upon, τὸ δαιμόνιον κατεκώμασε δώμασιν E. Ph. 352.
κατα·κωμάζω, insulter, outrager, dat. Eur. Ph. 352.
κατακωμάζω, daherschwärmen (s. das simplex); vom Unglück, einbrechen, einstürmen, τὸ δαιμόνιον κατεκώμασε δώμασιν Οἰδιπόδα Eur. Phoen. 355.
κατακωμάζω
fut. σω
- to burst riotously in upon, τὸ δαιμόνιον κατεκώμασε δώμασιν Eur.