καταλαλέω

καταλᾰλ-έω, pf. -λελάληκα A.D. Synt. 323.7:—

• talk, babble loudly, τοῖς θύραζε ταῦτα κ. Ar. Ra. 752; τινος before another, Luc. Asin. 12.
• • II talk down, rail at, ἡμᾶς IG 9(2).338.6 (Thess.); τινὰ πρὸς πάντας Plb. 3.90.6; τὸ δόγμα Id. 18.45.1; τινος D.S. 11.44; ὑμῶν ὡς κακοποιῶν 1 Ep.Pet. 2.12; τινὸς ψευδῆ LXX Ho. 7.13; κατά τινος ib. Ps. 49(50).20:—Pass., ἐπί τινι Plb. 27.13.2; to be outdone in speech, ὑπʼ ἰδιωτῶν Phld. Rh. 1.343 S.
  • • 2 weary by talking, gloss on καταγλωττίζειν, Phryn. PS p.79 B.
    • 3 simply, interview, address a person, PHib. 1.151 (iii B. C.).

καταλαλέω, ausschwatzen, ausplaudern, τοῖς θύραζε ταῦτα Ar. Ran. 752 ; – gegen Einen sprechen, ihn beschuldigen, verläumden, τινὰ πρὸς πάντας ὡς ἀγεννῶς χρώμενον τοῖς πράγμασι Pol. 3.90.6. – Pass., Pol. 27.12.2 ; τοῦ Παυσανίου τῆς βαρύτητος DS. 11.44 ; LXX anklagen, auch κατά τινος u. κατά τινα. – Durch Geschwätz Einem lästig fallen, B.A. 46.12.

καταλαλέω fut. ήσω

• to talk loudly, to blab, Ar.