καταλάμπω

καταλάμπω,

• shine upon or over, c. gen., ὧν ὁ ἥλιος κ. Pl. R. 508d: also c. acc., κ. τοὺς στενωπούς to light them, Plu. Cic. 22; ἡμέρα κατέλαμψεν αὐτόν Id. Ages. 24, cf. Luc. Prom. 19:—Pass., ὑπὸ τοῦ ἡλίου καταλαμπόμενοι X. Mem. 4.7.7, cf. E. Tr. 1070 (lyr.), Ion 87 (anap.).
• • II abs., shine, of the sun, Hp. Aër. 5, E. El. 464 (lyr.), v.l. in h.Merc. 141.

καταλάμπω, 1) beleuchten, erhellen ; ὧν ὁ ἥλιος καταλάμπει σαφῶς ὁρῶσι Plat. Rep. VI.508d ; bei Sp. auch τινά, z.B. τὰ δὲ φῶτα πολλὰ κατέλαμπε τοὺς στενωπούς Plut. Cic. 22. – Pass., Eur. Ion 87, Troad. 1069 ; ὑπὸ τοῦ ἡλίου καταλαμπόμενοι Xen. Mem. 4.7.7 ; Sp.
2) intr., leuchten, hell sein ; ἐν δὲ μέσῳ κατέλαμπε κύκλος ἀελίοιο Eur. El. 464, vgl. 586 ; Sp., ἡμέρα κατέλαμψε Plut. Agesil. 24 ; ἡ σελήνη κατέλαμπεν εἰς θάλατταν sept. sap. conv. 18.

καταλάμπω fut. -λάμψω

• • Ito shine upon or over, c. gen., Plat.: c. acc., κ. τοὺς στενωπούς to light them, Plut.
  • IIabsol. to shine, Eur.; so in Mid., Eur.