κατάλαλος
κατάλαλος, a slanderer
κατάλᾰλ-ος, ὁ,
- slanderer, Ep. Rom. 1.30, POxy. 1828r. 3.
κατά·λαλος, ος, ον [λᾰ] médisant, calomniateur, NT. Rom. 1, 30.
Étym. κ. λαλέω.
κατάλαλος, der Einem Böses nachredet, NT.
Strong 2637
*†
a railer, defamer: Ro 1:30.†
κατάλαλος
κατά-λᾰλος, ὁ,
- a slanderer, NTest.