κατανίσταμαι
κατανίσταμαι, rise up against
κατ-ανίσταμαι, aor. κατανέστην: pf. κατανέστηκα:—
- rise up against, τῶν πολεμίων, τῶν ἀρχόντων, Plb. 1.46.10, 38.12.7: abs., Id. 38.13.1; ἐπὶ τὴν συναγωγήν LXX Nu. 16.3.
κατ·ανίσταμαι, s’insurger contre, se révolter contre, gén. Pol. 1, 46, 12, etc. ; avec ἐπί et l’acc. Spt. Num. 16, 3.
κατανίσταμαι, (ἵστημι), gegen Einen aufstehen, sich gegen ihn empören, Widerstand leisten ; τῶν πολεμίων Pol. 1.46.10, κατανίστατο τῶν ἀρχόντων 38.4.7, öfter ; auch LXX.