κατανθρακόω
κατανθρακόω, burn to cinders
κατανθρᾰκ-όω, fut. -ώσομαι,
- burn to cinders, στέγην πυρώσω καὶ κατανθρακώσομαι A. Fr. 281.4.
- II elsewh. only in Pass., δέμας φλογιστὸν ἤδη καὶ κατηνθρακωμένον S. El. 58; ἅπαν κατηνθρακώθη θῦμʼ ἐν . . φλογί E. IA 1602; κατηνθρακώμεθʼ ὀφθαλμοῦ σέλας I have it burnt out, Id. Cyc. 663.
κατ·ανθρακόω-ῶ [ᾰκ]
1 réduire en charbon, brûler, consumer, Soph. El. 58 ; Eur. I.A. 1602 ||
2 brûler avec un pieu carbonisé, Eur. Cycl. 663 ||
➳ Fut. moy. -ώσομαι, Eschl. fr. 265.
κατανθρακόω, verkohlen ; Aesch. im med., στέγην πυρώσω καὶ κατανθρακώσομαι frg. 265 ; pass. verkohlen, verbrennen, σῶμα φλογιστὸν ἤδη καὶ κατηνθρακωμένον Soph. El. 58 ; vgl. Eur. Cycl. 659.
κατανθρακόω
- to burn to cinders, perf. part. κατηνθρακωμένος Soph. aor1 κατηνθρακώθην Eur.