κατανικάω

κατανῑκάω,

• strengthd. for νικάω, ὅταν οἵ γʼ ἀγαθοὶ πρὸς τῶν ἀγενῶν -νικῶνται S. Fr. 84, cf. J. AJ 3.2.2, PFlor. 338.11 (iii A. D.); ὑπὸ τῆς φθοροποιοῦ δυνάμεως Philum. Ven. 4.3.