καταπρακτικός
καταπρακτικός, fitted for accomplishing
καταπρακτικός, ή, όν,
- fitted for accomplishing, τῶν νοηθέντων Muson. Fr. 8 p.39 H.
- II Subst. -κόν, τό, spell for achieving success, PMag.Par. 1.2373.
καταπρακτικός, ή, όν, capable de faire, d’exécuter, gén. Muson. (Stob. Fl. 48, 16, t. 2, p. 253, l. 14).
Étym. καταπράσσω.
καταπρακτικός, [ρᾱ], ή, όν, geschickt Etwas auszuführen, tatkräftig, τινός, Muson. bei Stob. fl. 48.67.
καταπρακτικὸν καὶ κατακλητικόν ἐργαστηρίου ἢ οἰκίας ἢ ὅπου ἐὰν αὐτὸ ἱδρύσῃς
fórmula para tener éxito y para atraer clientes a un taller, casa o donde la pongas