κατάσσυτος
κατάσσυτος, rushing down
κατάσσῠτος, ον,
- rushing down, ἰχώρ, πῦρ, Nonn. D. 4.388, 45.338.
κατάσσυτος, ος, ον [ῠ] qui s’élance, qui se précipite, Nonn. D. 21, 329.
Étym. κατασεύομαι, avec redoubl. épq. du σ.
κατάσσυτος, angetrieben, Nonn. D. 21.329.