κατάσσω
κατάσσω,
- later for κατάγνυμι, impf. κατέασσε Aesop. 7:—Pass., Apollod. Poliorc. 189.6, App. Pun. 129, Artem. 1.66, PHolm. 6.40. [ᾱ by nature, Hdn.Gr. 2.109.]
κατ·άσσω, briser, rompre, App. Lib. 129 ; Artém. 1, 68.
Étym. κ. ἄγνυμι.
κατάσσω, Sp., = κατάγνυμι ; Schol. Il. 13.322 ; Artemid. 1.68.