κατασταγμός

κατασταγμός, ὁ,

• running at the nose, Cels. 4.5.2, Orib. Fr. 27; κ. ἀρτηρίας tracheitis, Gal. 13.92.

κατασταγμός, ὁ, das Herabtröpfeln, bei den Aerzten, τὸ ῥεῦμα τὸ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς καταφερόμενον διὰ τῶν μυκτήρων B.A. 270.