καῦρος Save LSJ Bailly 2024 καῦρος (on the accent, v. Hdn.Gr. 1.193), α, ον, = κακός, S. Fr. 1059. καῦρος, α, ον, méchant ou lâche, Soph. (Phot. Bibl. p. 151, 14) ; Hellad. (Phot. Bibl. p. 530, 38 Bekker).