κορυβαντικός Save Bailly 2024 Pape κορυβαντικός, ή, όν [ῠ] de Corybante, Plut. M. 759a. Étym. Κορύβας. κορυβαντικός, adj. (Κορύβας), z.B. ἱερά, Porph. abst. 2.21, Phot. lex. s. κύρβεις, Schol. Ar. Av. 1354, auch bloß τὰ κορυβαντικά genannt., Dion.Hal. de vi Dem. 22.