λοχεῖος

λοχ-εῖος, α, ον, and ος, ον,

• = λόχιος (q.v.), λοχείους ἡμέρας days of thanks for safe delivery, Plu. Isid. 2.377c; θυέτωσαν . . αἱ τὰ λ. ἐκπορευόμεναι καὶ ζωννύμεναι Milet. 1(7).204b9; λοχεῖα (sc. χωρία) λιποῦσα having left the place where she bore the child, E. IT 1241 (lyr.); cf. λοχαῖος: Subst. λοχεῖα, τά, = λοχεία I, Hp. Mul. 1.29, Ruf. ap. Orib. 5.3.16.
• • • 2 Λοχεία, ἡ, title of Artemis, = Λοχία, IG 9(2).141, 142 (Theb. Phthiot.), Orph. H. 36.3, etc.

λοχεῖος -α -ον and -ος -ον [λοχεύω] of or for labor: λ. δίφρος a seat for labor Artemid. 5.73 ‖ subst. τὰ λοχεῖα place for labor Eur. I.T. 1241 ‖ labor, childbirth Hp. Mul. 1.29 Ruf. (Orib. 5.3.17) ‖ ἡ Λοχεία, Λοχία Lochia, she who presides over labor, epith. of Artemis Orph. H. 36.3 Eur. I.T. 1097, al. Luc. DMer. 2.3 etc.

λοχεῖος, auch 2 Endg., zum Gebären gehörig, die Gebärende betreffend, Ἄρτεμις λοχεία, welche Beschützerin der Gebärenden u. der Geburten ist, Eur. I.T. 1097 ; Plut. Symp. 3.10.3 ; τὰς λοχείους ἡμέρας ἑορτάζειν, Dankfest für die Entbindung, Is. et Os. 65 ; – τὰ λοχεῖα, die Reinigung der Kindbetterinnen nach der Geburt, Hippocr., s. λόχιος.
Bei Eur. I.T. 1241, λοχεῖα κλεινὰ λιποῦσα, der Geburtsort, vgl. El. 656.

λοχεῖος, α, ον = λόχιος, λοχεῖα (sub. χωρία)

• the place of childbirth, Eur.