About Report a problem

Menu

λυμαίνομαι

λυμαίνομαι, [cleanse from dirt]

λυμαίνομαι2, to treat with indignity, to outrage, to maltreat

λῡμαίνομαι (A), (λῦμα A)
  • cleanse from dirt, of fullers, Hp. Vict. 1.14; v. ἀπολυμαίνομαι.
λῡμ-αίνομαι (B), fut. λῡμᾰνοῦμαι Isoc. 11.49, D. 24.1, etc.: aor. ἐλῡμηνάμην Hp. VM 20 (v.l. -αίνετο), Hdt. 8.28, E. Andr. 719, Isoc. 20.12, etc.: also with pass. forms, part. λυμανθέν A. Ch. 290: pf. λελύμασμαι (3 sg. λελύμανται D. 9.36, 21.173); part. -ασμένος X. HG 7.5.18, D. 45.27; inf. λελυμάνθαι Id. 20.142, PPetr. 3 p.57 (iii B. C.): cf. διαλυμαίνομαι: some of these forms are also used in pass. sense, v. infr. ΙΙ: (λύμη):—
  • outrage, maltreat, esp. of personal injuries, scourging, binding, etc. (cf. D. 23.33), but also in moral sense:—Constr.:
      • 1 c. acc., outrage, maltreat, ὅτι τὸν ξεῖνον . . δήσας λυμαίνοιτο Hdt. 5.33; τὴν ἵππον ἐλυμήναντο ἀνηκέστως Id. 8.28; ὀργῇ χάριν δούς, ἥ σʼ ἀεὶ λυμαίνεται S. OC 855; λ. λέχη dishonour . ., E. Ba. 354: c. acc. cogn. added, τοιαῦτα . . Σοφοκλέης λυμαίνεται . . ἐμὲ τὸν Τηρέα Ar. Av. 100; λύμης ἥν μʼ ἐλυμήνω πάρος E. Hel. 1099; also in Att. Prose, λ. νόμους Lys. 30.26, cf. D. 18.312; τὰς ῥήσεις ἃς ἐλυμαίνου the speeches you used to murder (as an actor), ib. 267; later simply, harm, injure, βλασφημεῖν καὶ -εσθαι τὸν σοφόν Phld. Lib. p.10 O., cf. Ir. p.33 W.; of things, spoil, ruin, νοῦσος λ. τὸ σῶμα Hp. Morb.Sacr. 11, cf. VM 6; τὰ -όμενα γαστέρας καὶ κεφαλὰς καὶ ψυχάς X. Mem. 1.3.6; ὀψοποιΐα λ. τὰ ὄψα ib. 3.14.5; λ. τὴν οἰκίαν Is. 6.18; τοὺς χυλούς Thphr. CP 6.17.5; τὰ παρόντα Epicur. Sent.Vat. 35; θλίβει καὶ λ. τὸ μακάριον Arist. EN 1100b28; λ. τοῦ ἀραχνίου spoil part of it, Id. HA 623a20.
      • 2 c. dat., inflict indignities or outrages upon, νεκρῷ Hdt. 1.214, 9.79; μειρακίοις Ar. Nu. 928 (anap.); ἡ ὕβρις τοῖς ὅλοις πράγμασι λ. Isoc. 20.9; ἡ κακία λ. τοῖς ὅλοις D. 18.303; λ. τῇ καταστάσει X. HG 2.3.26; τῇ ἑαυτοῦ δόξῃ ib. 7.5.18; πονηροὶ . . αὑτοῖς -αίνονται Epicur. Sent.Vat. 53; τοῖς . . προῃρημένοις POxy. 1409.21 (iii A. D.).—The constr. with dat. is considered strictly Att., Sch. Ar. Nu. 925; but X. almost always uses the acc., which is freq. also in the Oratt.; Pl. does not use the word at all.
      • 3 abs., cause ruin, ὅσα μετʼ ἐλπίδων λυμαίνεται Th. 5.103; πᾶν τὸ λυμαινόμενόν ἐστιν ἔνδοθεν Men. 540.3; cause damage, IG 5(2).6.16 (Tegea, iv B. C.); also, inflict punishment, ib. 5 (1). 1390.26 (Andania, i B. C.).
      • 4 c. dat. modi, λυμαίνεσθαι [τινα] λύμῃσι ἀνηκέστοισι treat with the worst ill-treatment, Hdt. 6.12; γλῶτταν ἡδοναῖς λ. defile it, Ar. Eq. 1284.
      • 5 c. neut. Adj., τἆλλα πάντα λυμαίνεσθαι inflict all possible indignities, Hdt. 3.16; αὐτῷ τάδʼ ἄλλα Βάκχιος λ. E. Ba. 632 (troch.), cf. Ar. Av. 100 (supr. Ι.1).
    • II Act. λυμαίνω, only late, Lib. Decl. 13.6; but λυμαίνομαι is sts. Pass., δεδεμένος καὶ -όμενος Antipho 5.63; ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν λυμαίνεσθε Lys. 28.14; πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας A. Ch. 290; λελυμάνθαι D. 20.142; λελυμασμένος Paus. 7.5.4, 10.15.4; ἐλελύμαντο D.C. 39.11; cf. διαλυμαίνομαι II.

Saved

Recent