λύπημα
λύπημα, pain
λῡπ-ημα, ατος, τό,
- pain, Antipho Soph. 49 (pl.), D.C. 55.17, f.l. in S. Tr. 554.
λύ̄πημα -ατος, τό [λυπέω ] sorrow, suffering Soph. Tr. 554 Antipho1 B 49 DCass. 55.17.4.
λύπημα, ατος (τὸ) [ῡ] sujet d’affliction, Soph. Tr. 554 ; DC. 55, 17.
Étym. λυπέω.
λύπημα, τό, Kränkung, Schmerz ; ἔχω Soph. Trach. 551 ; DC. 55, 17.
λύπημα
λυπέω
- pain, Soph.