λυμαντικός
λυμαντικός, ruinous
λῡμαντικός -ή -όν [λυμαίνω] that ruin or destroys or corrupts
λυμαντικός, ή, όν [ῡ] c. λυμαντήριος, Arr. Epict. 3, 7, 20.
λυμαντικός, [ῡ], = λυμαντήριος, τινός, Arr. Epict. 3.7.20.