λυμαντήριος

λῡμ-αντήριος, α, ον,

• injurious, destructive, δεσμά A. Pr. 991: c. gen., destroying, ruining, γυναικὸς τῆσδε Id. Ag. 1438; τῶνδε οἴκων Id. Ch. 764.

λῡμαντήριος -α -ον [λυμαίνω] ruinous, fatal: δεσμά bonds Aeschl. Pr. 991 ‖ that outrages, corrupter: γυναικὸς τῆσδε of this woman Aeschl. Ag. 1438; ἄνδρα τῶνδε λυμαντήριον οἴκων the man who is the plague of this house Aeschl. Ch. 764.

λυμαντήριος, [ῡ], schmählich behandelnd, verletzend, schadend ; δεσμὰ λυμαντήρια, Aesch. Prom. 993 ; auch κεῖται γυναικὸς τῆσδε λυμαντήριος, der das Weib verletzt, Ag. 1413, wie ἐπʼ ἄνδρα τῶνδε λυμαντήριον οἴκων Ch. 753.

λυμαντήριος

• injurious, destructive, Aesch.: c. gen. destroying, ruining, Aesch.