λυρικός
λυρικός, of or for the lyre, lyric
λῠρ-ικός, ή, όν,
- of or for the lyre, lyric, μοῦσα Anacreont. 2 B 2; τέχνη Plu. Lib.educ. 2.13b; τὰ κωμικὰ καὶ τραγικὰ καὶ λ. Phld. Po. 2.35.
- II as Subst. λ., ὁ, lyrist, AP 11.78 (Lucill.), Plu. Num. 4; or, lyric poet, Cic. Orat. 55.183, Plu. Mus. 2.1142b.
λῠρικός -ή -όν [λύρα ] pertaining to the lyre, lyrical: τέχνη art Plut. Lib. educ. 13b etc. ‖ subst. ὁ λυρικός lyre-player AP 11.78 Plut. Nu. 4 | lyric poet Cic. Or. 183 Plut. Mus. 1142b ‖ subst. ἡ λυρική lyric poetry AP 9.184.10.
λυρικός, ή, όν [ῠ] qui concerne la lyre ou le jeu de la lyre, lyrique, Plut. M. 13b ; ὁ λ. joueur de lyre, Anth. 11, 78 ; Plut. Num. 4 ; ou poète lyrique, Cic. Orat. 55, 183.
Étym. λύρα.
λυρικός, zum Spielen auf der Lyra gehörig, zur Lyra zu singen, mit der Lyra begleitet, ὁ λυρικός, der lyrische Dichter, Plut. Num. 4 u. Anth., λυρικὰ ᾄσματα od. μέλη, lyrische Gedichte.
λυρικός
λῠρικός, ή, όν
- Iof or for the lyre, lyric, Anacreont.
- IIas Subst., a lyrist, Anth., Plut.