λυπρόβιος
λυπρόβιος, leading a wretched life
λυπρό-βῐος, ον,
- leading a wretched life, Str. 7.5.12.
λυπρόβιος -ον [λυπρός , βίος ] who lives miserably Strab. 7.5.12.
λυπρό·βιος, ος, ον, qui vit tristement, misérablement, Str. 318.
Étym. λυπρός, βίος.
λυπρόβιος, kümmerlich lebend, Strab. VII.318.
λυπρόβιος
λυπρό-βιος, ον
- leading a wretched life.