λυπρός
λυπρός, wretched, poor, sorry
- distressful, wretched, poor, esp. of land, γαῖα Od. 13.243, cf. Hdt. 9.122, Arist. HA 556a4; of plants, Thphr. CP 2.4.5; λ. τροφαί ib. 6; of base coin, dub. l. in Id. Char. 4.11; μισθάριον D.L. 10.4.
- II = λυπηρός,
- 1 of persons, causing pain, offensive, ἐμοί γε λυπρός A. Eu. 174 (lyr.); λ. φανῇ E. Med. 301.
- 2 of states and conditions, painful, distressing, A. Pers. 1034 (lyr.), E. Alc. 370, etc.; τὸ τούτων λ. Id. Supp. 38; f.l. in A. Ch. 835 (lyr.).
- III Adv. -ρῶς, ἔφερεν aegre ferebat, E. Supp. 898; λ. πράττειν Plu. Dio 58; also λυπρὰ πράττειν Id. Cim. 1.
🄰 painful, that causes affliction or sorrow, irritating Eur. Alc. 370, Med. 301 Hsch.; λυπρά, χάρματα δ’ ἐχθροῖς despair to us, joy to our enemies Aeschl. Pers. 1034; κἀμοί γε λυπρός and it was painful for us Aeschl. Eum. 174
🄱 miserable, unhappy, sad:
🄲 poor, thin, miserable, insufficient, of earth Od. 13.243 Thphr. C.P. 3.20.2 etc.; λυπρήν (γῆν) sterile earth Hdt. 9.122.4; of plants Thphr. C.P. 2.4.5; of food Thphr. C.P. 2.4.5; of compensation Diog. 10.4 ◆ adv.
1. arm, armzalig:
2. onaangenaam, pijnlijk:
• adv., λυπρῶς φέρειν, Suppl. 898, einzeln bei Sp.; λυπρὰ καὶ μὴ πρέποντα πάσχειν, Plut. Pel. 28, λυπρῶς πράττειν, Dion. 58.
-ή, -όν
[λυπ- as in λύπη, distress.]
Poor, sorry, worthless : γαῖα Od. 13.243.
- Iwretched, poor, sorry, of land, Od., Hdt.
- IIof persons, causing pain, offensive, troublesome, Aesch., Eur.
- 2of states and conditions, painful, distressing, Aesch., Eur.
- IIIadv., λυπρῶς ἔφερεν, aegre ferebat, Eur.
-
…οὐκέτʼ οὐκέτʼ ἔστι δὴ σφῷν μάτηρ. χαίροντες, ὦ τέκνα, τόδε φάος ὁρῷτον. οἴμοι · τόδʼ ἔπος λυπρὸν ἀκούειν καὶ παντὸς ἐμοὶ θανάτου μεῖζον. μὴ πρός σε θεῶν τλῇς με προδοῦναι, μὴ πρὸς παίδων οὓς ὀρφανιεῖς…
Euripides, Alcestis
-
…φεῦ. τὰν νέρθε δʼ οὐδὲν ὠφελεῖς. ἰώ μοί μοι. τὸ μήποτʼ εἰσιδεῖν φιλίας ἀλόχου πρόσωπόν σʼ ἔσαντα λυπρόν. ἔμνησας ὅ μου φρένας ἥλκωσεν · τί γὰρ ἀνδρὶ κακὸν μεῖζον ἁμαρτεῖν πιστῆς ἀλόχου ; μή ποτε γήμας ὤφελον…
Euripides, Alcestis
-
…ἐπέρρηξʼ ἐπὶ συμφορᾷ κακοῦ. παπαῖ παπαῖ. καὶ πλέον ἢ παπαῖ μὲν οὖν. δίδυμα γάρ ἐστι καὶ τριπλᾶ λυπρά, χάρματα δʼ ἐχθροῖς. καὶ σθένος γʼ ἐκολούσθη γυμνός εἰμι προπομπῶν. φίλων ἄταισι ποντίαισιν · δίαινε δίαινε πῆμα…
Aeschylus, Persians
-
…ἅψεταί ποτε, πολλῶν δὲ μόχθων εὐκλεὴς ἐπαύσατο. ἐγὼ δʼ, ὃν οὐ χρῆν ζῆν, παρεὶς τὸ μόρσιμον λυπρὸν διάξω βίοτον · ἄρτι μανθάνω. πῶς γὰρ δόμων τῶνδʼ εἰσόδους ἀνέξομαι ; τίνʼ ἂν προσειπών, τοῦ δὲ προσρηθεὶς…
Euripides, Alcestis
-
…μυχὸν ἐχράνατʼ αὐτόσσυτος, αὐτόκλητος, παρὰ νόμον θεῶν βρότεα μὲν τίων, παλαιγενεῖς δὲ μοίρας φθίσας. κἀμοί γε λυπρός, καὶ τὸν οὐκ ἐκλύσεται, ὑπό τε γᾶν φυγὼν οὔ ποτʼ ἐλευθεροῦται. ποτιτρόπαιος ὢν δʼ ἕτερον ἐν κάρᾳ…
Aeschylus, Eumenides
-
…τε, ἠδʼ ὅσσοι μετόπισθε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα. ἦ τοι μὲν τρηχεῖα καὶ οὐχ ἱππήλατός ἐστιν, οὐδὲ λίην λυπρή, ἀτὰρ οὐδʼ εὐρεῖα τέτυκται. ἐν μὲν γάρ οἱ σῖτος ἀθέσφατος, ἐν δέ τε οἶνος γίγνεται · αἰεὶ…
Homer, Odyssey
-
…μηδὲ γὰρ θανών ποτε σοῦ χωρὶς εἴην τῆς μόνης πιστῆς ἐμοί. καὶ μὴν ἐγώ σοι πένθος ὡς φίλος φίλῳ λυπρὸν συνοίσω τῆσδε · καὶ γὰρ ἀξία. ὦ παῖδες, αὐτοὶ δὴ τάδʼ εἰσηκούσατε πατρὸς λέγοντος μὴ γαμεῖν ἄλλην ποτὲ…
Euripides, Alcestis
-
…τὸν Ἀδρίαν, ἀρειμάνιοι μὲν ἐκπεπονημένοι δὲ ὑπὸ τοῦ Σεβαστοῦ τελέως · πόλεις δʼ αὐτῶν Μέτουλον Ἀρουπῖνοι Μονήτιον Ὀυένδων · λυπρὰ δὲ τὰ χωρία, καὶ ζειᾷ καὶ κέγχρῳ τὰ πολλὰ τρεφομένων · ὁ δʼ ὁπλισμὸς Κελτικός · κατάστικτοι δʼ ὁμοίως…
Strabo, Geography
-
…τε καὶ ξένος. λόχοις δʼ ἐνεστὼς ὥσπερ Ἀργεῖος γεγὼς ἤμυνε χώρᾳ, χὡπότʼ εὖ πράσσοι πόλις, ἔχαιρε, λυπρῶς δʼ ἔφερεν, εἴ τι δυστυχοῖ. πολλοὺς δʼ ἐραστὰς κἀπὸ θηλειῶν ὅσας ἔχων ἐφρούρει μηδὲν ἐξαμαρτάνειν. Τυδέως δʼ…
Euripides, Suppliants
-
…θῆλυν σπορὰν κακοῖσιν ; οὐδεὶς στέφανον ἀνθαιρήσεται. τί δʼ, ὦ τάλαινα σῆς κακογλώσσου βοῆς ; ὡς οὔποθʼ εὕδει λυπρά σου κηρύγματα. Ἑκάβῃ φέρω τόδʼ ἄλγος · ἐν κακοῖσι δὲ οὐ ῥᾴδιον βροτοῖσιν εὐφημεῖν στόμα. καὶ μὴν περῶσα…
Euripides, Hecuba