λόφος
λόφος, neck, crest of hill, ridge, crest of a helmet
- back of the neck; of a horse, withers, Il. 23.508; ὑποζυγίων Dsc. 4.185; of a man, nape of the neck, Il. 10.573: metaph., ὑπὸ ζυγῷ λόφον ἔχειν have the neck under the yoke, i.e. obey patiently, S. Ant. 292; cf. εὔλοφος II.
- II crest of a hill, ridge, Od. 11.596, 16.471, Hdt. 2.124; so always in Pi., as O. 8.17, N. 5.46, and in Th. 4.124, Pl. Lg. 682b.
- III crest of a helmet, κυνέην . . ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν Il. 16.138, cf. 6.469, 15.537; λεῦκοι ἴππιοι λ. Alc. 15.2; χρύσεος λ. Il. 18.612, cf. 19.383; τρεῖς κατασκίους λ. σείει A. Th. 384, cf. Ar. Ach. 575, 586; λόφων ἐπένευον ἔθειραι Theoc. 22.186; of Carian origin acc. to Hdt. 1.171; λ. τε σείων Κάρικον Alc. 22; λ. ὑακινθοβαφής, on a Persian helmet, X. Cyr. 6.4.2; λ. τρίχινοι PSI 5.533.7 (iii B.C.); Ar. jeers at the λόφοι of Lamachus, Ach. 575, 586, 965 sq., 1074.—Rare in any of these senses in Att. Prose.
- 2 after Hom., crest or tuft on the head of birds, whether of feathers, as the larkʼs crest, Simon. 68, cf. Arist. HA 617b20; or of flesh, as the cockʼs comb, Ar. Eq. 496, Av. 1366, Arist. HA 486b13, Phld. Rh. 2.188 S.: metaph., ῥήματα . . ὀφρῦς ἔχοντα καὶ λόφους Ar. Ra. 925.
- 3 of men, tuft of hair upon the crown, λόφους κείρεσθαι shave so as to leave tufts, Hdt. 4.175; Χῖος λ. a tonsure in the middle of the head, Eust. 1462.38.
- 4 of large fishes, = λοφιά, Plu. Sollert. 2.978a.
🄰 neck, cervix, of a horse Il. 23.508; of a man Il. 10.573 | οὐδ’ ὑπὸ ζυγῷ λόφον …
🄱 tuft, of hair Hdt. 4.175.1; of feathers Sim. 33.2 Aristot. H.A. 617b 20 ‖ crest, of a rooster Aristoph. Eq. 496 Aristot. H.A. 486b 13 Arr. EpictD. 1.16.13 ‖ dorsal fin, of a dolphin Plut. Sollert. 978a
🄲 hillock, high place, hill Od. 11.596, al. Pind. O. 8.17 Hdt. 2.124.4 Thuc. 5.10.9 Plat. Leg. 682b Men. Dysc. 119 Hld. 2.19.6 etc.; Πέντε λόφοι Five Hills, a place near Sparta Alcm. 92 c ‖ dome Nonn. D. 3.137.
1. nek, spec. van trekdieren; overdr.:
2. helmbos; post-Hom. kuif:
1) eigtl. der Nacken der Zugtiere, der unter das Joch gespannt, von diesem gerieben wird ; von Pferden, πολὺς δʼ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο, Il. 23.508 ; aber auch vom Halse des Menschen, 10.573 ; οὐδʼ ὑπὸ ζυγῷ λόφον δικαίως εἶχον Soph. Ant. 292, den Nacken unter dem Joch halten, d.i. geduldig gehorchen.
2) wahrscheinlich von der Mähne auf dem Nacken der Pferde entnommen, Helmbusch, oft bei Hom., bei dem er immer aus Pferdehaaren zu sein scheint, κυνέην – ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν, Il. 16.138, Od. 22.124, vgl. Il. 6.469, 15.537 ; Hephästus bildet diesen aus Gold nach, ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ δασείας, Il. 19.383, vgl. 18.612, 22.316 ; τρεῖς κατασκίους λόφους σείει Aesch. Spt. 366, vgl. 381 ; Ar. Ach. 549 u. öfter ; λόφων ἐπένευον ἔθειραι Theocr. 22.186 ; Federbusch, Xen. Cyr. 6.4.1. – Dah. auch bei den Vögeln = die Kuppe auf dem Kopf, Arist. H.A. 9.25 ; Plut. Beim Hahn der Kamm, Ar. Av. 1366 ; Arist. H.A. 2.12. - Bei Fischen = λοφιά, Plut. Sol. an. 26. - Bei Menschen ein auf dem Wirbel hervorragender Haarschopf, um den rings herum der Scheitel kahl geschoren ist, λόφους κείρεσθαι, sich Schöpfe scheren, Ber. 4.175.
3) Erderhöhung, Hügel ; Od. 11.596, 16.471 ; so immer bei Pind., πὰρ Κρόνου λόφῳ Ol. 8.17, Νίσου ἐν εὐάγκει λόφῳ N. 5.46, öfter ; Her. 2.124, u. sonst in Prosa, wie Plat. Legg. III.682b ; Plut. u. Folgde.
4) übertr. sagt Ar. Ran. 923 ῥήματα ὀφρῦς καὶ λόφους ἔχοντα, was auf die erste od. zweite Bdtg zurückzuführen ist u. ὑψηλὰ καὶ ὑπερήφανα erkl. wird, sich wie die Mähnen hoch aufsträubende Worte.
5) die abgezogene Haut, Leder, Hippocr.
-ου, ὁ
- 1
The neck Il. 10.573.
Of horses Il. 23.508.
- 2
A crest or plume on a helmet: δεινὸν λόφος καθύπερθεν ἔνευεν Il. 3.337=Il. 11.42=Il. 15.481=Il. 16.138, κόρυθος φάλον ἤλασεν ὑπὸ λόφον αὐτόν (just at the base of it) Il. 13.615. Cf. Il. 6.469, Il. 15.537, Il. 18.612, Il. 19.383=Il. 22.316 : Od. 22.124.
- 3
The crest or summit of a hill Od. 11.596.
An eminence or ridge : ὅθι Ἕρμαιος λ. ἐστίν Od. 16.471.
- 1
- 1hill the hill of Kronos at Olympia, Ζεῦ, Κρόνιον τε ναίων λόφον O. 5.17 πὰρ Κρόνου λόφῳ O. 8.17 the hill of Krisa below Delphi, Κρισαῖον λόφον ἄμειψεν P. 5.38 the hill of Nisos by Megara, Νίσου τʼ ἐν λόφῳ P. 9.9 1. Νίσου τʼ ἐν εὐαγκεῖ λόφῳ N. 5.46
- Iproperly the back of the neck of draught-cattle, because the yoke rubs it (λέπει); of a horse, the mane, Il.; of a man, the nape of the neck, Il.; ὑπὸ ζυγῷ λόφον ἔχειν to have the neck under the yoke, i. e. to obey patiently, Soph.
- IIthe crest of a hill, a ridge, Od., Hdt., etc.
- IIIthe crest of a helmet, Lat. crista, Hom., etc.
- 2the crest on the head of birds, Lat. crista, as of the lark, Simon.; the cockʼs comb, Ar.
- 3of men, the tuft of hair upon the crown, λόφους κείρεσθαι to shave so as to leave tufts, Hdt.
-
…. κἄπειτʼ ἐπειδὴ ταῦτα ληρήσειε καὶ τὸ δρᾶμα ἤδη μεσοίη, ῥήματʼ ἂν βόεια δώδεκʼ εἶπεν, ὀφρῦς ἔχοντα καὶ λόφους, δείνʼ ἄττα μορμορωπά, ἄγνωτα τοῖς θεωμένοις. οἴμοι τάλας. σιώπα. σαφὲς δʼ ἂν εἶπεν οὐδὲ ἕν…
Aristophanes, Frogs
-
…εἰναλίαν φύσιν σπείραισι δικτυοκλώστοις, περιφραδὴς ἀνήρ · κρατεῖ δὲ μηχαναῖς ἀγραύλου θηρὸς ὀρεσσιβάτα, λασιαύχενά θʼ ἵππον ὀχμάζεται ἀμφὶ λόφον ζυγῶν οὔρειόν τʼ ἀκμῆτα ταῦρον. καὶ φθέγμα καὶ ἀνεμόεν φρόνημα καὶ ἀστυνόμους ὀργὰς ἐδιδάξατο καὶ δυσαύλων πάγων ὑπαίθρεια καὶ…
Sophocles, Antigone
-
…κονίῃ · τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην. στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δʼ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε. αὐτὸς δʼ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δʼ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν ·…
Homer, Iliad
-
…μὴν οὐ Παντακλέα γε ἐδίδαξεν ὅμως τὸν σκαιότατον · πρώην γοῦν, ἡνίκʼ ἔπεμπεν, τὸ κράνος πρῶτον περιδησάμενος τὸν λόφον ἤμελλʼ ἐπιδήσειν. ἀλλʼ ἄλλους τοι πολλοὺς ἀγαθούς, ὧν ἦν καὶ Λάμαχος ἥρως · ὅθεν ἡμὴ φρὴν ἀπομαξαμένη πολλὰς…
Aristophanes, Frogs
-
…. ἄλλο δέ τοι τό γε οἶδα · τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν. ἤδη ὑπὲρ πόλιος, ὅθι θʼ Ἕρμαιος λόφος ἐστίν, ἦα κιών, ὅτε νῆα θοὴν ἰδόμην κατιοῦσαν ἐς λιμένʼ ἡμέτερον · πολλοὶ δʼ ἔσαν ἄνδρες ἐν αὐτῇ…
Homer, Odyssey
-
…στέρνοιο κάλυψε καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δʼ ἐπένευε φαεινῇ τετραφάλῳ · καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς. οἷος δʼ ἀστὴρ εἶσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ ,…
Homer, Iliad
-
…ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα καὶ πάλαι πόλεως ἄνδρες μόλις φέροντες ἐρρόθουν ἐμοί, κρυφῇ κάρα σείοντες, οὐδʼ ὑπὸ ζυγῷ λόφον δικαίως εἶχον, ὡς στέργειν ἐμέ. ἐκ τῶνδε τούτους ἐξεπίσταμαι καλῶς παρηγμένους μισθοῖσιν εἰργάσθαι τάδε. οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν…
Sophocles, Antigone
-
…ἄλγεʼ ἔχοντα λᾶαν βαστάζοντα πελώριον ἀμφοτέρῃσιν. ἦ τοι ὁ μὲν σκηριπτόμενος χερσίν τε ποσίν τε λᾶαν ἄνω ὤθεσκε ποτὶ λόφον · ἀλλʼ ὅτε μέλλοι ἄκρον ὑπερβαλέειν, τότʼ ἀποστρέψασκε κραταιίς · αὖτις ἔπειτα πέδονδε κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής. αὐτὰρ ὅ…
Homer, Odyssey
-
…χρόνον μακρῷ μάλιστα. καί σφι τριξὰ ἐξευρήματα ἐγένετο, τοῖσι οἱ Ἕλληνες ἐχρήσαντο · καὶ γὰρ ἐπὶ τὰ κράνεα λόφους ἐπιδέεσθαι Κᾶρές εἰσι οἱ καταδέξαντες καὶ ἐπὶ τὰς ἀσπίδας τὰ σημήια ποιέεσθαι, καὶ ὄχανα ἀσπίσι οὗτοί εἰσι οἱ ποιησάμενοι…
Herodotus, The Histories
-
…, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε · κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν · δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν. εἵλετο δʼ ἄλκιμα δοῦρε, τά οἱ παλάμηφιν ἀρήρει. ἔγχος δʼ οὐχ ἕλετʼ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο…
Homer, Iliad