μεταλλευτός
μεταλλευτός, to be got by mining
μεταλλ-ευτός, ή, όν,
- to be got by mining, τὰ μ., opp. τὰ ὀρυκτά, Arist. Mete. 378a21, cf. Gal. 12.166.
μεταλλευτός, ή, όν, extrait d’une mine, Arstt. Meteor. 3, 6, 10.
Étym. μεταλλεύω.
μεταλλευτός, in der Erde aufgesucht, ausgegraben, wie Metall und dergleichen, Arist. Meteor. 3.6 u. Sp.