μετρητός
μετρητός, measurable
μετρ-ητός, ή, όν,
- measurable, opp. ἄμετρος, Pl. Lg. 820c; μ. πρὸς ἄλληλα ib. 819e, Plt. 284b; πένθος οὐ μ. E. Ba. 1244.
- II measured, μετρητὸν πίνειν Plu. Symp. 2.156e, cf. Nonn. D. 3.64.
- III to be measured, οὐ χοίνικι μ. ἡ τροφή Iamb. Protr. 21.ιηʼ.
μετρητός, ή, όν, qu’on peut ou qu’il faut mesurer, Eur. Bacch. 1242 ; Plat. Leg. 119c, 820c, etc.
Étym. μετρέω.
μετρητός, gemessen, meßbar ; πένθος οὐ μ., Eur. Bacch. 1242 ; πάντα μετρητὰ πρὸς ἄλληλα, Plat. Legg. VII.819e. Ggstz ἄμετρος, 820c ; Sp.
μετρητός, ή, όν
μετρέω
- measurable, Eur., Plat.