μονορύχης
μονορύχης, digging with one point
μον-ορύχης [ῠ], ου, ὁ,
- digging with one point, ὄρυξ AP 6.297 (Phan.).
*μον·ορύχης, dor. μουν·ορύχας, gén. α [ῠ] adj. m. qui creuse avec une seule pointe, en parl. d’une pioche, Anth. 6, 297.
Étym. μόνος, ὀρύσσω.
μονορύχης, ὁ, ein Grabewerkzeug mit einer Spitze, Phan. 4 (VI.297), in poet. Form μουνορύχης.
μονορύχης
μον-ορύχης (ῠ), ου, ὁ,
ὀρύσσω
- digging with one point, Anth.