Logeion | μονόστιχος

μονό-στῐχος, ον,

consisting of one verse, ἐπίγραμμα AP 11.312 (Lucill.), Luc. Demon. 44; μονόστιχα single verses, Plu. Pomp. 27.

μονό·στιχος, ος, ον [ῐ] qui se compose d’un seul vers, Anth. 11, 312 ; Plut. Pomp. 27.

Étym. μ. στίχος.

μονό-στιχος -ον [στίχος] uit één vers bestaand.

μονόστιχος, aus einer Reihe, einem Verse bestehend ; ἐπίγραμμα, Lucill. 75 (XI.312); Luc. Demon. 44.

μονόστιχος μονό-στῐχος, ον

Menu