μονόστολος
μονόστολος, going alone, alone, single
μονό-στολος, ον,
- going alone, Lyc. 690: generally, alone, single, δόρυ E. Ph. 742; λείπομαι φίλας μονόστολος ματρός Id. Alc. 407 (lyr.).
μονό·στολος, ος, ον :
1 qui va seul, Lyc. 690 ||
2 p. ext. seul, solitaire, Eur. Ph. 749, Alc. 406.
Étym. μ. στόλος.
μονόστολος, allein gesandt, allein kommend, δόρυ, Eur. Phoen. 749 ; übh. allein, λείπομαι φίλας μονόστολός τε ματρός, Alc. 409, wo der Schol. es ἔρημος erkl., ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν μονοστελλομένων πλοίων ; einzeln bei sp.D.
μονόστολος, ον
- going alone, alone, single, Eur.