μονόστομος
μονόστομος, with one opening
μονό-στομος, ον,
- with one opening, of a fistula, Heliod. ap. Orib. 44.23.68, Paul.Aeg. 6.77.
- II one-edged, Sch. Il. 23.851, Hsch. s.v. σάγαρις, Suid. s.v. ἡμιπέλεκκα.
μονό·στομος, ος, ον, qui n’a qu’une embouchure, Antyll. (Orib. 3, 631 B.-Dar.).
Étym. μ. στόμα.
μονόστομος, mit einem Munde, – mit einer Schneide, Hesych. v. σάγαρις.