μονομαχία
μονομαχία, single combat
μονομᾰχ-ία, Ion. μουνομᾰχίη, ἡ,
- single combat, Hdt. 5.1, 8, 6.92; ἡ μ., name for part of Il. 3, Arist. Fr. 149.
- II gladiatorial show, Plb. 31.28.5 (pl.), OGI 529.15 (pl., ii A. D.).
μονομαχία, ας (ἡ) [μᾰ] combat singulier, Pol. 31, 4, 1 ; 32, 14, 5 ; Luc. H. conscr. 12 ||
➳ Ion. μουνομαχίη, Hdt. 5, 1 ; 6, 92.
Étym. μονομάχος.
μονομαχία, ἡ, ion. μουνομαχίη, Einzelkampf, Zweikampf, Her. 5.1, 6.92 u. Sp., wie Pol. 31.4.1, 32.14.5 ; Plut.
μονομαχία
μονομᾰχία, Ionic μουνομαχίη, ἡ,
- single combat, Hdt.