μονομάχιον
μονομάχιον, single combat, gladiatorial show
μονομᾰχ-ιον, τό,
- = μονομαχία, Luc. DMeretr. 13.5, App. Hisp. 53, etc.: in codd. sts. written μονομαχεῖον, as Ath. 5.191a (cod. A).
μονο·μάχιον, ου (τὸ) [ᾰ] combat singulier, Luc. D. mer. 13, 5 ; App. Celt. 4, 10.
Étym. μονομάχος.
μονομάχιον, τό, bei Her. 6.92 v.l. für μονομαχία, u. Sp., wie Luc. Mer. Dial. 13. – Auch = μονομαχοτροφεῖον, vgl. Lobeck Phryn. 518.