μονόφθογγος
μονόφθογγος, monophthong, single vowel
μονό-φθογγος, ἡ,
- monophthong, single vowel, opp. δίφθογγος, Theodos. Can. p.68 H.
μονό·φθογγος, ος, ον, qui n’a qu’un son, qui a un son simple, p. opp. à δίφθογγος, Théodos. 1031, 18.
Étym. μ. φθέγγω.
μονόφθογγος, eintönig, bes. bei Gramm. der einfache Vokal, im Ggstz des Diphthongen.