μονόφυλος
μονόφυλος, of one tribe, race
μονό-φῡλος, ον,
- of one tribe, race, or kind, Opp. C. 1.399.
μονό·φυλος, ος, ον [ῡ] d’une seule tribu, d’une race non mélangée, Opp. C. 1, 399.
Étym. μ. φυλή.
μονόφυλος, aus einem Volksstamme, aus einer Gattung, unvermischt, Opp. Cyn. 1.399, πολὺ φέρτατα πάντων φῦλα μένειν μονόφυλα.