μονόχειρ
μονόχειρ, with but one hand
μονό-χειρ, χειρος, ὁ, ἡ,
- with but one hand, Nicom. Ar. 1.15.
μονό·χειρ, -χειρος (ὁ, ἡ) qui n’a qu’une main, Nicom. Arithm. 1, 15, p. 21.
Étym. μ. χείρ.
μονόχειρ, ειρος, einhändig, Nicom. Ar. 1.15.