μορέω

μορέω, (μόρος)

• make with pain and toil, ὃν ἁπάτωρ . . μόρησε Dosiad. Ara 8, cf. EM 584.31 (sed leg. μόγησε) ; πυρὸς μεμορημένος αὐγαῖς, i.e. boiled over a fire, Nic. Al. 229 (unless from μείρομαι (A), q. v.).

μορέω ², ist als Thema zu μεμόρηκα, Nic. Ther. 213, u. μεμόρημαι u. ä. angenommen worden, die unter μείρομαι nachzusehen sind, als praes. kommt das Wort nicht vor.

μορέω ¹, μορῆσαι = κακοπαθῆσαι EM.; μόρησε = ἐπόνησε, Dosiad. ara 2 (XV.26).

μορέω, fut. -ήσω μόρος

• to make with pain and toil, Anth.