μονώνυχος
μον-ώνῠχος, ον,
- = μῶνυξ, Gp. 16.1.12: pl. μονώνυχα, τά, of animals, Ph. 2.353, Gal. 18(1).359.
μον·ώνυχος, ος, ον [ῠχ] c. le préc. Geop. 16, 112.
μονώνυχος, = μονῶνυξ, Geop.