μοχλευτικός
μοχλευτικός, of or by means of leverage
μοχλ-ευτικός, ή, όν,
- of or by means of leverage, τρόπος, ἐνέργημα, Orib. 49.2.7, 49.12.8; μοχλευτικόν τι καὶ κινητικὸν τῶν ἐμμόνων νοσημάτων capable of dislodging, Antyll. ap. eund. 6.23.12; μ. ἐργαλεῖον Sch. E. Ph. 1155.
μοχλευτικός, ή, όν, qui agit au moyen d’un levier, Orib. p. 120, 141, 144 Mai.
Étym. μοχλεύω.