μοχθίζω
μοχθίζω, to suffer
μοχθ-ίζω,
- = μοχθέω, περὶ χρήμασι μ. toil for money, Pi. Fr. 123.6; ἕλκεϊ μοχθίζοντα . . ὕδρου suffering from the wound . ., Il. 2.723; δαίμονι δειλῷ μ. Thgn. 164; φθειρσὶ μ. Archil. 137; ἐτώσια μ. Theoc. 1.38, 7.48; μόχθους μ. Mosch. 4.44: abs., Orph. A. 1071.
μοχθίζω (seul. prés.)
1 se donner de la peine, se fatiguer : περί τινι, Pd. fr. 88, pour qqe ch. ||
2 souffrir : τινί, Il. 2, 723 ; Thgn. 164 ; Archil. (Cram. 1, 441) ; ou τι, Thcr. Idyl. 1, 38 ; 7, 48 ; Mosch. 4, 44, de qqe ch.
Étym. μόχθος.
μοχθίζω, = μοχθέω ; ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ, an schlimmer Wunde leiden, Il. 2.723 ; μοχθίζει περὶ χρήμασι, Pind. frg. 88.2 ; δαίμονι δειλῷ, mit Unglück zu kämpfen haben, Theogn. 164 ; auch sp.D., wie Theocr., 38.
μοχθίζω
[as μοχθέω.]
=μοχθέω. Il. 2.723.
μοχθίζω
- 1labour περὶ χρήμασι μοχθίζει βιαίως (sc. the ambitious man) fr. 123. 7.
μοχθίζω = μοχθέω, Il. 2.723†.
μοχθίζω,
= μοχθέω
- to suffer, ἕλκει μοχθίζοντα ὕδρου suffering by its sting, Il.; μ. δαίμονι φαύλῳ Theogn.