μοιχεία
μοιχεία, adultery
μοιχ-εία, ἡ,
- adultery, And. 4.10, Lys. 1.36, Pl. R. 443a (pl.); μοιχείας γραφαί Phot., Suid. s.v. πέμπτῃ φθίνοντος.
μοιχεία, ας (ἡ) crime d’adultère, Plut. M. 475b ; au plur. Plat. Leg. 839a, Rsp. 443a, etc. ; fig. en parl. de l’inclination à l’idolâtrie, Clém. 687.
Étym. μοιχός.
μοιχεία, ἡ, Ehebruch ; Andoc. 4.10 ; im plur., Plat. Rep. IV.443a ; Sp., wie Luc., oft.
μοιχεία, ἡ,
- adultery, Plat.