μοιχεύτρια
μοιχεύτρια, an adulteress
μοιχ-εύτρια, ἡ,
- adulteress, Pl. Smp. 191e, Plu. Adul. 2.60f.
μοιχεύτρια, ας (ἡ) femme adultère, Plat. Conv. 191e ; Plut. M. 60f.
Étym. μοιχεύω.
μοιχεύτρια, ἡ, fem. zu μοιχευτήρ, Ehebrecherin ; Plat. Symp. 191e ; oft Plut.
μοιχεύτρια, ἡ,
- an adulteress, Plat. from μοιχεύω