νέκυς
νέκυς, a dead body, a corpse, corse
- corpse, freq. in Il., less freq. in Od.; in Il. 4.492, 493, νέκυς and νεκρός are used of the same dead person; ν. ἀνδρός Hdt. 1.140, cf. 3.16, 24, S. Ant. 26, E. Or. 1585; ν. τεθνηώς, κατατεθνηώς, Il. 18.173, 16.526; νέκυες κατατεθνηῶτες, κτάμενοι, καταφθίμενοι, Od. 10.530, 23.45, 11.491; ἀνδρὸς Πέρσεω ὁ ν. Hdt. 1.140, cf. 3.16; ὁ κατθανὼν ν. S. Ant. 515; dead person, νεκύων σώματα E. Supp. 62 (lyr.).
- 2 in pl., spirits of the dead, freq. in Od. 11, less freq. in Il.; νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα Od. 11.29, cf. Il. 15.251; πεδʼ ἀμαύρων ν. Sapph. 68.
- II as Adj. dead, post-Hom., ἐχθρὸν ὧδʼ αἰδῇ νέκυν; S. Aj. 1356; κίχλαι αἱ νέκυες AP 11.96 (Nicarch.); cf. however Il. 24.35, 423.—Poet. word, used also by Hdt., in IG 2(2).1672.119 (iv B.C.), in Cretan, Kohler-Ziebarth Stadtrecht von Gortyn p.35, and in late Prose, Plu. Crass. 19, Hdn. 4.8.5. [ῡ of nom. and acc. sg. in Hom., Il. 4.492, 22.386, etc.; ῠ Simon. 114.5, E. Supp. 70 (lyr.), Or. 1585, and in later Poets, A.R. 4.480, Bion 1.71, AP 7.1 (Alc. Mess.).] (Cf. Avest. nasu- ‘corpse’, Skt. náśyati ‘perish’, ‘disappear’, Lat. necare.)
[Υ ursprünglich im nom. u. acc. sing. lang, bei alexandrinischen Dichtern kurz.]
-ους, ὁ
[cf. νεκρός.]
Dat. pl. (besides νεκύεσσι) νέκυσσι Od. 11.569, Od. 22.401, Od. 23.45.
Acc. pl. (besides νέκυας) νέκς Il. 7.420 : Od. 24.417.
- 1
A dead body, a corpse Il. 1.52, Il. 4.492, Il. 5.397 (cf. 886 cited under νεκάς, and Il. 15.118), Il. 7.84, Il. 11.534, Il. 16.526, Il. 18.152, Il. 23.168, etc. : Od. 22.271, 401, 407, 437, 448, Od. 23.45, Od. 24.417.
- 2
In pl., the shades of the departed, the dead : νέκυας καὶ δῶμʼ Ἀΐδαο ἵξεσθαι Il. 15.251. Cf. Od. 10.518, 521, 530, 536, Od. 11.26, 29, 37, 49, 94, 147, 485, 491, 541, 564, 569, 605, Od. 12.383.
- 1
- 1corpse ἐπεὶ δʼ ἄλκιμον νέκυν ἐν τάφῳ πολυστόνῳ θέντο Πηλείδαν Pae. 6.99
βάλε ὕδωρ, ἐὰν μὲν τοὺς ἐπουρανίους θεοὺς κλῄζῃ, ζήνιον, ... ἐὰν δὲ νέκυας, πηγαῖον
si vas a invocar a los dioses del cielo, vierte agua de lluvia, si a los muertos, agua de una fuente
φανήσεται, ὃν φωνεῖς, θεὸς ἢ νέκυς
se te mostrará el dios o difunto que llames
ἀναπέμψατε μοι τῶν νεκύων τούτων εἴδωλα πρὸς ὑπηρεσίαν
enviadme fantasmas de estos muertos para mi servicio
ἐ[ξο]ρκίζω ὑμᾶς, [ν]εκυδαίμον[α]ς, <κατὰ> νεκύων
os conjuro, démones de muertos, por los muertos
- Ia dead body, a corpse, corse, Hom., Hdt., Soph., etc.:— in pl. the spirits of the dead, Lat. Manes, inferi, in Od., Il.
- IIas adj. dead, Soph., Anth.
-
…θῆλύν τε μέλαιναν εἰς Ἔρεβος στρέψας, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι ἱέμενος ποταμοῖο ῥοάων · ἔνθα δὲ πολλαὶ ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων. δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ, δείραντας κατακῆαι…
Homer, Odyssey
-
…ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτʼ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσʼ ἐριμύκων, ὣς ὑπʼ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας · αἵματι δʼ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄρʼ ἀφʼ ἱππείων…
Homer, Iliad
-
…πάντα ἑνὸς δέοντα τριήκοντα ἔτεα. ἀσκὸν δὲ πλήσασα αἵματος ἀνθρωπηίου Τόμυρις ἐδίζητο ἐν τοῖσι τεθνεῶσι τῶν Περσέων τὸν Κύρου νέκυν, ὡς δὲ εὗρε, ἐναπῆκε αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν ἐς τὸν ἀσκόν, λυμαινομένη δὲ τῷ νεκρῷ ἐπέλεγε τάδε ·…
Herodotus, The Histories
-
…Αἰγαῖον ἐπʼ ἀκτὰν ἀλίμενον Πηλίου κρατύνει. καὶ νῦν δόμον ἀμπετάσας δέξατο ξεῖνον νοτερῷ βλεφάρῳ, τᾶς φίλας κλαίων ἀλόχου νέκυν ἐν δώμασιν ἀρτιθανῆ · τὸ γὰρ εὐγενὲς ἐκφέρεται πρὸς αἰδῶ. ἐν τοῖς ἀγαθοῖσι δὲ πάντʼ ἔνε στιν · σοφίας…
Euripides, Alcestis
-
…εὖ γέ τοι κάτισθι μὴ πολλοὺς ἔτι τρόχους ἁμιλλητῆρας ἡλίου τελεῖν, ἐν οἷσι τῶν σῶν αὐτὸς ἐκ σπλάγχνων ἕνα νέκυν νεκρῶν ἀμοιβὸν ἀντιδοὺς ἔσει, ἀνθʼ ὧν ἔχεις μὲν τῶν ἄνω βαλὼν κάτω ψυχήν τʼ ἀτίμως ἐν τάφῳ κατῴκισας ,…
Sophocles, Antigone
-
…· ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι. κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ · ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ. ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη…
Homer, Iliad
-
…δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπεν · ῥηΐδιόν τοι ἔπος ἐρέω καὶ ἐπὶ φρεσὶ θήσω. ὅν τινα μέν κεν ἐᾷς νεκύων κατατεθνηώτων αἵματος ἆσσον ἴμεν, ὁ δέ τοι νημερτὲς ἐνίψει · ᾧ δέ κʼ ἐπιφθονέῃς, ὁ δέ τοι πάλιν…
Homer, Odyssey
-
…· οἳ δʼ ἅμʼ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο. τόν ῥα τόθʼ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ χερμαδίῳ κεφαλήν · ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη ἐν κόρυθι βριαρῇ · ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ…
Homer, Iliad
-
…ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες · πολλοὶ δʼ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο · πάντῃ δʼ ἀμφὶ νέκυν κοτυλήρυτον ἔρρεεν αἷμα. αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον…
Homer, Iliad
-
…θεοῖσιν, ἰφθίμῳ τʼ Ἀίδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ · αὐτὸς δὲ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ ἧσθαι, μηδὲ ἐᾶν νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι. ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται, ὄρχαμε λαῶν, ὅς…
Homer, Odyssey